Amasya Antlaşması, Osmanlı ve Safevî Devleti arasında yaklaşık kırk yıl süren mücadelenin ardından imzalanan ilk kapsamlı resmî barış antlaşmasıdır.
1555 yılında Osmanlı Devleti ile Safevî Devleti arasında imzalanan Amasya Antlaşması, yalnızca uzun süren savaşları sona erdiren bir barış metni değil, aynı zamanda Osmanlı-İran sınır anlayışının gelişimini etkileyen önemli diplomatik belgelerden biridir. Kanuni Sultan Süleyman ile Şah Tahmasb döneminde imzalanan bu antlaşma; Doğu Anadolu, Irak, Kafkasya ve ticaret yolları üzerinde kalıcı etkiler bırakmış, sonraki yüzyıllarda yapılacak sınır antlaşmalarına da zemin hazırlamıştır.
1555 Amasya Antlaşması, Osmanlı-Safevi savaşlarına ara vererek Mezopotamya’da istikrar sağladı. Bu antlaşma, bölgenin siyasi ve dini yapısını dengeledi.