Kasr-ı Şirin Antlaşması, Osmanlı ve Safevi devletleri arasındaki uzun mücadeleyi sona erdirirken günümüz Türkiye-İran sınırının da temelini attı. Dört asırdır büyük ölçüde korunan bu sınırın nasıl ortaya çıktığını ve neden kalıcı olduğunu inceliyoruz.
Kasr-ı Şirin Antlaşması, Osmanlı Devleti ile Safevi Devleti arasındaki uzun mücadeleleri sona erdiren ve Anadolu'nun doğu sınırlarının şekillenmesinde önemli rol oynayan diplomatik belgelerden biridir.
1555 yılında Osmanlı Devleti ile Safevî Devleti arasında imzalanan Amasya Antlaşması, yalnızca uzun süren savaşları sona erdiren bir barış metni değil, aynı zamanda Osmanlı-İran sınır anlayışının gelişimini etkileyen önemli diplomatik belgelerden biridir. Kanuni Sultan Süleyman ile Şah Tahmasb döneminde imzalanan bu antlaşma; Doğu Anadolu, Irak, Kafkasya ve ticaret yolları üzerinde kalıcı etkiler bırakmış, sonraki yüzyıllarda yapılacak sınır antlaşmalarına da zemin hazırlamıştır.