Kale-i Sultaniye Antlaşması, Osmanlı Devleti'nin Napolyon Savaşları sırasında İngiltere ile geliştirdiği diplomatik denge politikasının en önemli örneklerinden biri olarak kabul edilir. Antlaşmanın Boğazlar rejimi, Osmanlı dış politikası ve Avrupa güç dengesi üzerindeki etkileri tarihsel bağlamıyla ele alınmaktadır.